Inflacja informacji

Więcej danych spowalnia zarządy. Przewagę daje redukcja.

Informacja podlega inflacji z tego samego powodu co pieniądz: jest jej więcej, niż organizacja potrafi wchłonąć. Raporty powstają w każdym dziale, narzędzia generują podsumowania, a każdy dostawca przysyła własną analizę. Koszt wytworzenia informacji spadł niemal do zera. Koszt jej sprawdzenia i zinterpretowania rośnie.

Skutek widać w kalendarzu zarządu. Posiedzenia wydłużają się, bo omawia się więcej materiału. Decyzje wracają, bo zawsze brakuje jeszcze jednej analizy. Każdy ma dane, więc każdy ma argument, a argumenty się znoszą. Firma, która dziesięć lat temu decydowała na podstawie trzech liczb, dziś ma trzysta i decyduje wolniej.

W tej sytuacji przewagę daje umiejętność redukcji informacji: odróżnienie sygnału od szumu, połączenie faktów z kilku źródeł naraz i zamiana ich w decyzję z wartością i terminem. To praca, której nie wykona narzędzie, bo narzędzie zwiększa podaż informacji, a nie popyt na decyzje.

Z praktyki: w firmie, która przeanalizowała przebieg własnych posiedzeń zarządu z kilku miesięcy, okazało się, że większość czasu zajmowało referowanie stanu, a decyzje padały w ostatnich minutach albo wcale. Po zmianie formatu na trzy liczby i jedną decyzję na spotkanie czas posiedzeń skrócił się, a liczba rozstrzygnięć wzrosła. [do potwierdzenia]

Dlatego metoda zaczyna się od redukcji: najwyżej siedem sygnałów, jedna teza kierunkowa, konkretne decyzje. Reszta jest szumem, dopóki któryś z sygnałów nie zmieni decyzji.

Zarząd, który to rozumie, kupuje mniej raportów i podejmuje więcej decyzji.